Dobre wypracowania Przygotowanie do matury Szybka nauka Genialne książki  
Biografia - Rafał Wojaczek 


 
Wojaczek urodził się 6 grudnia 1945 roku w Mikołowie, w znanej i cenionej w mieście rodzinie.
Matka,wykształcenie wyższe, pracowała w wydawnictwie, ojciec był profesorem gimnazjum. Jeszcze w szkole podstawowej Wojaczek  zaczął majsterkować.
Jak wspominał później jego ojciec, lubił często zamykać się w komórce- z której zrobił warsztat stolarski, i tam siedział godzinami. Wszystko potrafił naprawić.
Później pasja stolarska zamieniła się w fotograficzną a komórka niemal natychmiast zamieniła sie w ciemnię. 
Wojaczek sam robił zdjęcia, wywoływał je, kadrował, powiększał.

Pasje Wojaczka- więcej

Liceum mikołowskie- jedna z najlepszych wtedy szkół w kraju obudziła w nim kolejne pasje. Koledzy z czasów szkolnych pamiętają go jako znakomitego ucznia. Wojaczek miał z tego powodu same problemy, gdyż drażnił nauczycieli swą flegmatyczną, pełną pewności siebie postawą. Z czasem konflikty z pedagogami stały się nie do wytrzymania. Stąd decyzja o zmianie szkoły.
 
Wojaczek przeniósł się do jednego z liceów w Katowicach-Ligocie. W tym okresie jego rodzice  zaczynają żyć osobno - matka
w Mikołowie a ojciec w Kędzierzynie. Ostatni rok nauki w liceum i maturę zrobił mieszkając u ojca, bo do katowickiego liceum często nie docierał. Maturę zdał dobrze i dostał się na wydział polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Nie zaliczył pierwszego semestru z łaciny, rzucił studia i wrócił do ojca. Na decyzję tą wpłynął również wynik badań, jakim poddał się Rafał, a z których wynikało, iż ma on psychopatyczną osobowość. Krótko po powrocie do Kędzierzyna, poeta przenosi się do Wrocławia,do starszego brata Piotra. Rozpoczyna tu się okres pijaństwa, skandali, pasożytnictwa i wierszowania, który trwał aż do śmierci w 1971 roku.
Kilka miesięcy po przeprowadzce do Wrocławia, opuszcza brata i wynajmuje pokoje w różnych częściach Wrocławia. Pieniądze na czynsz przesyłał mu ojciec.


W 1965 roku, w dniach od 7 do 22 maja Wojaczek przebywał w Klinice Psychiatrycznej Akademii Medycznej we Wrocławiu (podejrzenie schizofrenii)
Krótkość pobytu w Klinice można wytłumaczyć faktem niepodtwierdzenia się podejrzeń. W Klinice poznaje swoją przyszła żonę Hannę. Poślubia ją w styczniu następnego roku. Krótko po tym na świat przychodzi córeczka Dagmara Joanna. W maju "66 roku małżeństwo się rozpada. Jego życie, jak to wielokrotnie podkreślano, obfituje w ekscesy i skandale obyczajowe, a sam Wojaczek kreuje swój mit "poety przeklętego". 
 
 Wojaczek zginął śmiercią samobójczą w nocy 10/11 maja 1971 po połknięciu dużej ilości leków. Znaleziony rankiem, siedział pod ścianą z głową opartą
o kolana, a obok na łóżku leżał oddarty kawałek jakiejś gazety, na którym wypisane było co i ile zażył.
Św. p. Rafał Wojaczek spoczywa na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.

Twórczość:
 
Twórczość Wojaczka cechuje niezwykły kunszt poetycki, wirtuozeria i wyszukana metaforyka. Język jego poezji jest naturalistyczny i brutalny, wypełniony prozaizmami i wulgaryzmami. Z drugiej strony, pod dosadną warstwą językową, odnaleźć można głęboki liryzm czy wyrafinowany symbolizm.
Główne tematy jego poezji to miłość, fascynacja kobiecością, cielesnością (zazwyczaj ujętą w estetyce turpistycznej).
Erotyzm i seksualność łączą się często ze śmiercią, przedstawioną bez godności, z drastycznym nasyceniem wiersza fizjologią. 

Jego twórczość mówi najczęściej o bólu, jest wyalienowany i samotny, uparcie penetruje mroczne zakątki ludzkiej duszy, bada swoje lęki, niepokoje, obsesje. Wojaczek to duchowy ekshibicjonista. Jego bunt wynikał z całkowitego nieprzystosowania do świata, prowadził go do autodestrukcji, a ostatecznie popchnął do samobójstwa.

Część tytułów:
Moja piosnka
Była potrzeba
Wiesz jest mała radość
Pierwszy znak na tej karcie
Kim jest ten, co mi się jawi w lustrze (...)
Wiem kto to jest
Wyrok
Mój pies bardzo przyjemny
W powiecie
Sezon IV
Klub
Wspólnie ułożyliśmy list do niej
Piotruś wariat
Wieczna aktualność najwyższą cnota sztuki
Dziewczynka
Ostatnia
Źródło
Jeszcze Polska
Jak dowiem się jej prawdziwego imienia
Bohater
Mesjasz
Ogólniki
Słowo do jednego
Ja: książę Pepi
Ostatnia modlitwa bohaterów
Piosenka bohaterów VII
Piosenka bohaterów VIII
Lament bohaterów
Piosenka bohaterów III (na dworcu głównym)
Sól
Komentarz do pewnej fotografii
 
 
Modlitwa szarego człowieka
Pewne rymy
Kolęda
Lament
Ten ruch
Piosenka bohaterów III
Bezdomni muszą zamieszkiwać światło
Chodzę i pytam
Róża
Święte krowy
W śmiertelnej potrzebie
Piosenka odwrotnej strony medalu
Kobiecość III
Nigdy zgoda
Jest biel
Vademecum
Mapa
Poeta mówi jakże ironicznie
Mit o dawnym szczęściu
Ranny wiersz
Kim jest ten, co przybywa
Byłem, jestem
Któż to chodzi z butami
Nie ma już nic
P
Prośba
To jest Hanka
Próba nowego świata
Rafał W.
Rękopis (Chodzę wśród włosów słów)
Reszta krwi
Gwiazda; Zasypani
   






 
Copyright ©2014 by wojaczek
Kreator Stron www